10.03.2010, środa, godz. 10.00, 12.00
11.03.2010, czwartek, godz. 11.00, 17.00
12.03.2010, piątek, godz. 10.00
Sala im. Karola Stryji, Filharmonia Śląska
Młoda Filharmonia – cykl koncertów szkolnych
Szczególna zdatność, geniusz muzyczny…
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej
Jerzy Kosek – dyrygent
Eugene Indjić – fortepian
Kamila Kiełbińska - prelegent
Program:
Fryderyk Chopin – II Koncert fortepianowy f-moll op. 21 (fragmenty)

Eugene Indjic w Filharmonii Śląskiej
Część muzyków Orkiestry Symfonicznej 8 marca wyleciała na miesięczne tournée po Japonii, podczas którego pod batutą Mirosława Jacka Błaszczyka wystąpi w dużych miastach, jak Kobe, Hiroszima, Tokio i Sendai. 13 marca w czeskim Hawirzowie z młodymi pianistami Oliwią Grabowską i Mateuszem Borowiakiem koncertować będzie Śląska Orkiestra Kameralna pod batuta Massimiliana Caldiego. Wydarzeniem w siedzibie zapewne będzie wizyta laureata VIII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1970), Eugene’a Indjica. Ten znakomity amerykański pianista pochodzenia serbskiego, urodzony w Belgradzie, 12 marca o godz. 19 w wieczorze Mistrzowskie interpretacje wykonał Koncert fortepianowy f-moll Fryderyka Chopina. Pod batutą Jerzego Koska filharmonicy przedstawili też uwerturę Egmont i Fantazję chorałową c-moll Ludwiga van Beethovena. Gwiazda światowych estrad, Eugene Indjic przyjął również filharmoniczne zaproszenie do udziału w pięciu (10-12 marca) koncertach Młodej Filharmonii, nazwanych cytatem z egzaminacyjnego raportu Józefa Elsnera o Chopinie: Szczególna zdatność, geniusz muzyczny.
Eugene Indjic przyszedł na świat w rodzinie Rosjanki (pianistki-amatorki) i Serba (wysokiego oficera). Mając 4 lata wraz z matką wyemigrował do Springfild koło Bostonu. Muzyką zainteresował się przypadkowo pod wpływem wysłuchania płyty z nagraniem Impromptu cis-moll i Poloneza As-dur F. Chopina. Ponieważ zapragnął zagrać te utwory, mając osiem lat rozpoczął systematyczną naukę fortepianu pod kierunkiem Gruzinki Lubow Stephani. Po dwóch latach nauczycielka przedstawiła go Aleksandrowi Borowskiemu, który przez następne pięć lat był jego mistrzem fortepianu (1959-1964). Studia pianistyczne odbył w Juilliard School of Music w Nowym Jorku u asystentki Rosiny Lhevinne, Lee Thompson, i Mieczysława Münza (1965-1968) oraz równolegle w Harvard University (1965-1969) u Lorina Bermana i Leona Kirchnera (teoria, kompozycja). W 1968 roku nawiązał kontakt z Arturem Rubinsteinem, u którego pobierał konsultacje prywatne w Nowym Jorku lub Paryżu przez ponad dziesięć lat. W latach 1965-1972 Indjić urlopy spędzał na lekcjach u Nadii Boulanger w Paryżu oraz u Clifforda Curzona w Fontainebleau. Przed wyjazdem na Konkurs Chopinowski do Warszawy w 1970 roku, przez kilka miesięcy pracował z Witoldem Małcużyńskim na Majorce i Konstantym Schmaelingiem w Paryżu.
Jest laureatem trzech międzynarodowych konkursów pianistycznych, zdobywcą : IV nagrody w Warszawie (Konkurs Chopinowski, 1970), III nagrody w Leeds (1972) i II nagrody w Tel Awiwie (im. Artura Rubinsteina, 1974).
Po raz pierwszy wystąpił publicznie w wieku niespełna dziesięciu lat – z orkiestrą szkolną w Springfild wykonał Koncert fortepianowy d-moll W.A. Mozarta. W wieku 14 lat, z Washington Symphony Orchestra pierwszy raz w życiu zagrał II Koncert fortepianowy B-dur J. Brahmsa.
Koncertował w niemal wszystkich państwach europejskich, Ameryce Północnej i Środkowej, Afryce oraz krajach Bliskiego i Dalekiego Wschodu. W Polsce artysta jest częstym i lubianym gościem. Krytycy muzyczni podkreślają jego wielki talent, dzięki któremu „Chopina gra jak Polak, Débussy’ego jak Francuz, a Prokofiewa jak Rosjanin”.