F.A.M.A JUBILATKA OD MALUCHA DO SENIORA



PL |  EN

35 URODZINY ŚLĄSKIEJ ORKIESTRY KAMERALNEJ

Na jubileuszowy koncert swego 35-lecia w piątek 3 czerwca Śląska Orkiestra Kameralna pod dyrekcją Roberta Kabary zaprosiła znakomitych solistów – cenioną katowicką pianistkę Beatę Bilińską oraz trębacza Sinfonii Varsovii Jana Harasimowicza. Program tego koncertu wypełnią dzieła dwóch tytanów i zarazem prawdziwych gwiazd muzyki – Dymitra Szostakowicza i Wolfganga Amadeusza Mozarta.
Symfonia kameralna op. 110 bis Dymitra Szostakowicza to autoryzowane przez kompozytora opracowanie przez Rudolfa Barszaja na orkiestrę smyczkową VIII Kwartetu smyczkowego c-moll op.110. Utwór – złożony z pięciu, granych bez przerwy części – siłą oddziaływania i ekspresji szybko wszedł do obiegowego repertuaru i stał się jednym z najczęściej grywanych w XX wieku.
Koncert na fortepian, trąbkę i orkiestrę smyczkową c-moll op. 35 Dymitra Szostakowicza powstał w 1933 roku, wkrótce po zakończeniu monumentalnej opery Lady Makbet mceńskiego powiatu, ale dzieli je stylistyczna przepaść. W koncercie nie ma najmniejszego patosu, jest groteska i ugrzecznione szyderstwo. Solowej partii fortepianu towarzyszy w nim orkiestra smyczkowa wzbogacona o trąbkę, podejmującą rolę konkurencyjnego instrumentu koncertującego. Było to ukłonem D. Szostakowicza w stronę pierwszego trębacza Filharmonii Leningradzkiej, zainspirowanym mistrzowskim połączeniem fortepianu i trąbki w Pietruszce Igora Strawińskiego. Ten pierwszy fortepianowy koncert Dymitra Szostakowicza uważany jest za pierwszy ważny przykład koncertu fortepianowego z radzieckiej Rosji, bo – przypomnijmy – pięć koncertów Sergiusza Prokofiewa napisanych zostało albo przed rewolucją, albo w czasie pobytu w Paryżu. Szostakowicz napisał swój pierwszy koncert dla siebie. Prawykonanie spotkało się z uznaniem krytyków podkreślających szczególnie liryzm partytury. Dzisiaj chyba bardziej cenimy w tym utworze dramatyczne skrajności i groteskę. Finał z gamą humorystycznych cytatów z sonaty fortepianowej Josepha Hydna, ronda Ludwiga van Beethovena i piosenek ludowych i pastiszem Sergiusza Prokofiewa ktoś nazwał „rozwiązaniem, w którym Rossini spotyka Myszkę Miki”.
Spośród wcześniejszej twórczości symfonicznej Wolfganga Amadeusza Mozarta wyróżnia się symfonie salzburskie – B-dur (KV 319) i nieco wcześniejszą C-dur (KV 338). Powstały w krótkim okresie pobytu kompozytora w Salzburgu i ponownej jego pracy u hrabiego Colloredo. Do rodzinnego miasta powrócił Mozart po dłuższym pobycie w Mannheimie i Paryżu, gdzie poszerzyły się wiedza i artystyczne horyzonty kompozytora. Sumfonia B-dur początkowo była 3-częsciowa. Salzburska publiczność nie lubiła menueta w symfonii. Mozart dopisał go kilka lat później przed koncertem w Wiedniu. Żywe i wesołe są wszystkie części tego lekkiego, śpiewnego utworu, w którym obok wpływów włoskich pojawiają się cechy mannheimskiej i francuskiej muzyki instrumentalnej.

 FILHARMONIA ŚLĄSKA. SHLOMO MINTZ I PAUL MCCREESH oraz wiele innych ciekawych propozycji na koncert w Filharmonii Śląskiej - wyborcza.pl

 
3 czerwca 2016, piątek godz. 19.00 T
Sala koncertowa im. Karola Stryji, Filharmonia Śląska
Jubileusz 35-lecia Śląskiej Orkiestry Kameralnej
Śląska Orkiestra Kameralna
Robert Kabara – dyrygent
Beata Bilińska – fortepian
Jan Harasimowicz – trąbka
Program:
Dmitrij Szostakowicz – Symfonia kameralna op. 110 bis
Dmitrij Szostakowicz – Koncert na fortepian, trąbkę i orkiestrę smyczkową c-moll op. 35
Wolfgang Amadeus Mozart – Symfonia B-dur nr 33 KV 319

 

Projekt "Rozbudowa Filharmonii Śląskiej w Katowicach" współfinansowany z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Priorytetu XI Kultura i Dziedzictwo Kulturowe, Działania 11.2 -Rozwój oraz poprawa stanu infrastruktury kultury o znaczeniu ponadregionalnym Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko na lata 2007-2013.

NEWSLETTER

Chcesz być powiadamiany o nowościach ?
Zamów newsletter: